دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه :

 بررسی مواد روانگردان و مخدر در اسناد ملّی و بین‌المللی

قسمتی از متن پایان نامه :

 

مبحث اوّل: بررسی مبانی فقهی اسلام پیرامون مواد مخدر [۱]

گفتار اوّل: بیان مستندات فقهی در مورد مواد مخدر

از آنجا که مواد مخدر در زمان‌ها و دوره‌های گوناگون وضعیت خاصی دارد و مصادیقی که امروز در مواد مخدر پیدا شده است در زمان شارع مقدس به این گستردگی نبوده است لذا باید با مراجعه به کتب فقهی، حکم مصادیقی را که ذکر نشده‌اند از منابع فقهی به دست بیاوریم.

در کتب فقهی از کلمة تریاک با نام «افیون» ذکر شده است. فقها در چند جهت در زمینة مواد مخدر بحث کرده‌اند یکی در ارتباط با استعمال که آیا مواد مخدر حلال است یا حرام؟ و دیگری در ارتباط با خرید و فروش مواد مخدر.

فقهای شیعه و اهل سنت از دو جهت استعمال مواد مخدر را تحریم کرده‌اند:

یکی از جهت ضررها و زیان‌هایی که برای مصرف کننده دارد، خواه این مواد مسکر باشند یا مسکر نباشند. برای اینکه نفس اضرار به بدن، از نظر شرع حرام بوده و جایز نیست و اگر کسی بخواهد به بدن خودش ضرر وارد آورد از نظر عقل و شرع عملی که انجام می‌دهد، حرام است و لذا بعضی از فقهای معاصر می‌فرمایند:

اگر کسی افیون استعمال بکند و ضرر زیادی بر بدن وارد آورد، مرتکب عمل حرامی گشته است. مرحوم سیدابوالحسن اصفهانی در کتاب «وسیله النجات» می‌فرمایند: اگر کسی خواسته باشد از افیون استفاده بکند به طوریکه او را معتاد کند عمل او حرام است. بعضی از علما گفته‌اند که علت حرمت استعمال مواد مخدر، این است که بعضی از اقسام آن موجب سکر و تسلّی می‌شوند یعنی در انسان تغییر حالت به وجود می‌آورند و لذا بعضی از فقها، احکام شرب خمر را به مواد مخدر مترتب کرده‌اند و مجازات جد از برای مصرف‌کننده در نظر گرفته‌اند.

مطلب مشابه :  پايان نامه ارشد حقوق:نسبت جنين در اشكال مختلف

مرحوم حاج میرزا حسن نوری در کتاب «مستدرک» از پیغمبر (ص) نقل کرده است که: زمانی خواهد آمد و عدّه‌ای از امّت من استعمال بنج می‌کنند و من از این افراد بیزارم همچنانکه آنان از من بیزار هستند.

در مورد هروئین هم فقها معتقدند که از دو جهت ممکن است حرام باشد. جهت اوّل اینکه مضر است و جهت دوّم اینکه مستی در انسان به وجود می‌آورد و عقل انسان را زایل می‌کند چرا که استفاده از چیزهایی که عقل انسان را زایل می‌کند، حرام است. گذشته از اینکه مفاسد اجتماعی در بر دارد و انسان را از فعالیت‌های اجتماعی بازمی‌دارد و کسی را که مبتلای به مواد مخدر باشد از زندگی ساقط می‌کند، اسلام به خاطر مفاسدی که به این ماده بار می‌شود آن را تحریم کرده‌اند.

علمای اهل سنّت نیز اختلافی در این مسئله ندارند که استعمال کلیه مواردی که بر روی عقل تأثیر می‌گذارند و آن را از کار می‌اندازند مثل حشیش و افیون حرام هستند. حتی بعضی از علمای مذهبی کسانی را که استعمال حشیش را جایز و حلال می‌دانند آنان را زندیق و بدعت‌گزار در دین می‌گویند.

در کتاب «السیاست الشرعیه» ابن تیمیه نقل می‌کند که اگر کسی حشیش استعمال کند، چون حالت مستی به وجود می‌آورد حدّ شرعی بر او جاری می‌شود.

در ارتباط با خرید و فروش مواد مخدر در مبانی فقهی و حقوق اسلام باید عنوان نمود که در فقه و حقوق اسلام برای معامله صحیح ضوابطی وجود دارد و در صورت فقدان آن شرایط معامله باطل و حرام است. تمام علمای شیعه و سنّی در این مورد عباراتی مشابه به یکدیگر دارند. در روایاتی که در کتب شیعه ‌آمده است ضابطه کلی برای جواز معامله یا عدم جواز معامله ذکر شده است. به طور مثال در کتاب «دعائم الاسلام» قاضی نعمان مصری از امام صادق (ع) نقل می‌کند که فرمودند: بیع‌ها و خرید و فروش‌هایی حلال است از خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها، که قوام مردم و حیاتشان به مصرف آن‌ها بستگی دارد و صلاح و مباح است که از آن‌ها برخوردار شوند، امّا آنچه را که اسلام حرام کرده و از آن نهی فرموده، بیع آن هم جایز نیست.

مطلب مشابه :  پايان نامه حقوق:مالكيت فكري

[۱] – میرائی آشتیانی، سیده هانیه، تبین مبانی فقهی و حقوقی جرائم مواد مخدر، پایان نامه کارشناسی ارشد حقوق جزا دانشگاه پیام نور تهران سال ۱۳۸۸، ص ۲۸

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

سئوالات تحقیق:

سئوالات اصلی و اساسی که پیرامون موضوع رساله به ذهن متبادر می‌شود عبارتند از:

۱- مواد مخدر و روانگردان چه نوع موادی هستند و چه آثاری بر جسم و روان انسان‌ها دارند؟

۲- چه اسناد و مصوباتی در خصوص مواد روانگردان و مواد مخدر در عرصة داخلی و بین‌المللی وجود دارد؟

۳- آیا اسناد داخلی و بین‌المللی برای پیشگیری و کنترل مواد روانگردان و مخدر هماهنگ بوده است؟

۴- چرا در سطح جهانی جامعة ملل و نهادهای تخصصی وابسته به آن نتوانستند مواد مخدر غیرقانونی و http://lawfile.ir/به آن را به طور کامل ریشه‌کن کنند؟

۵- اسناد بین‌المللی و کنوانسیون‌های مواد مخدر و رونگردان چه تأثیری بر روی قوانین داخلی ایران داشته‌اند؟