دانلود پایان نامه

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  ۴۰y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

گذشتگان نیست، بلکه درک سنت الهی است که ثابت و ملاک صحت و سقم عمل هر قوم است و چنان که بیان شد این ملاحظه موجب عبرت و هدایت انسان می گردد.
علاوه بر این بسیاری از آثاری که امروزه بخشی از میراث فرهنگی کشور محسوب می شود واجد حیثیت دینی و مذهبی میباشد. ملاحظه آثار و عواملی که در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است نشان میدهد که بسیاری از آثار تاریخی به جایمانده از پیشینیان را اماکن و بناهای مذهبی تشکیل میدهد. در همه ادوار تاریخ مردم دارای باورها و اعتقادات مذهبی بودهاند که تجلی آنها را در آثار تاریخی برجایمانده به راحتی میتوان مشاهده کرد. بسیاری از آثاری که از پیشینیان برجای مانده است مربوط به مراکزی است نظیر مساجد، کلیساها، معابد، آتشکدهها و … که فقط و فقط جنبه مذهبی زندگی مردم باعث به وجود آمدن آنها شده است. این مراکز مهمترین مکانهایی هستند که میتوانند متجلی ارادت مردم به ذات هستی باشند. در کشور ما برجستهترین هنرمندان، خطاطها و نقاشها در مساجد نقشآفرینی داشتهاند. کاشیکاران برجستهای بهترین آثار خود را در مساجد آفریده و از خود به یادگار گذاشتهاند. به عبارتی میتوان گفت بخشی از هنرهای بسیار مهم این سرزمین نظیر کاشیکاری، معرقکاری، منبتکاری و … با اعتقاد مذهبی مردمان این سرزمین نشر و نما یافته است و در ساخت مساجد و معابد مورد استفاده قرار گرفته است.با توجه به ارزش و تقدس این اماکن و پیوند آن با اعتقادات و باورهای مذهبی مردم، دولت موظف است که هرگونه اعمال مغایر با شئون آنها را جرمانگاری و مرتکبین آن را مجازات کند.
ج: مبنای اقتصادی
میراث فرهنگی به عنوان مهمترین منبع و جاذبه صنعت گردشگری به شمار میرود و همچنین به علت وجود بازارهای بینالمللی پررونق اشیای تاریخی، نقش بسیار مهمی در توسعه اقتصادی کشورها دارد. از همین رو کشورهایی که دارای سابقه تمدنی و تاریخی ارزشمندی هستند میتوانند بابرنامه ریزی درست و منطقی از نعمت وجود این آثار جهت برخوردار نمودن مردم کشور خود از جنبههای اقتصادی آنها استفاده کنند.
منابع و جاذبههای گردشگری از جهات مختلف و براساس شاخصهای گوناگون قابل تقسیم و طبقهبندی هستند اما از نظربرنامه ریزی و مدیریت گردشگری میتوان این منابع و جاذبهها را به چند گروه عمده تقسیم کرد، که بدون شک مهمترین آنها منابع و جاذبههای تاریخی و باستانی است. به همین دلیل اغلب کشورهای جهان که دارای میراث فرهنگی پرباری هستند از آن به منزله ابزاری برای توسعه اقتصادی استفاده میکنند. درآمدهایی که کشورهایی نظیر ترکیه، ایتالیا و مصر از گردشگری و بازدید از آثار تاریخیشان به دست میآورند، از درآمدهای نفتی ایران بیشتر است.
به عنوان مثال میتوان کشور باستانی یونان را در نظر گرفت. این کشور در سال ۱۹۹۲ تنها ۱۰ میلیون نفر جمعیت داشت و در همان سال پذیرای ۱۰ میلیون جهانگرد بود و نتیجتاً ۶ میلیارد دلار درآمد از این صنعت کسب نمود. از سوی دیگر میتوان کشور اسپانیا را مثال زد که در همین سال موفق به کسب ۲۰ میلیارد دلار شده بود. در حالی که کشور ما از سال ۱۳۴۷ تا سال ۱۳۸۰ بالاترین رقمی که از این طریق به دست آورده بود مربوط به سال ۱۳۶۰ به میزان ۶۷۸۱۵۷ دلار بوده است.
گردشگری پس از درآمد نفت و صنعت خودرو، سودآورترین سرمایهگذاری در دنیاست و نقش بسزایی در ایجاد اشتغال کلان و تحصیل درآمدهای ارزی دارد. امروزه صدها میلیارد دلار نصیب کشورهایی میشود که در صنعت گردشگری سرمایهگذاری کردهاند. جهانگردی صنعتی است که به رشد اقتصادی ملتها کمک میکند. براساس پیشبینی سازمان جهانی توریسم صنعت جهانگردی که از پویاترین بخشهای اقتصادی جهان است، در چند سال آینده از نظر درآمد در راس صنایع موجود دنیا قرار خواهد گرفت و بخش عمدهای از تجارت بینالملل را به خود اختصاص خواهد داد.
هماکنون نیز گردش اقتصادی این بخش صاحب حجم عظیمی از تجارت بینالمللی است و کشورهای مختلف دنیا با آگاهی از این درآمد سرشار، اهمیت ویژهای برای گسترش این بخش از اقتصاد خود قائل هستند. براساس آمار موجود، حجم پولی که از طریق جهانگردان دنیا طی یک سال جابجا می شود حدود ۵/۲ برابر درآمد سالانه کشورهای عضو اپک از محل فروش نفت می باشد. همچنین کارشناسان معتقدند که هر دلار سرمایهگذاری در صنعت گردشگری در مدت بیست سال حدود چهار هزار دلار درآمد عاید سرمایهگذار خواهد کرد.
گردشگری صنعتی است که ایجاد فرصتهای شغلی جدید، ارزآوری، ارتقای سطح زندگی مردم، فروش خدمات و کسب درآمد از جمله مزایای مستقیم حاصل از آن است. در مناطقی که رکود و بیکاری وجود دارد، توسعه گردشگری، سبب تحرک اقتصادی، ایجاد شغل و استخدام نیروهای جوان و جلوگیری از مهاجرت میشود. دولت نیز میتواند از طریق کسب مالیات، تاسیسات زیربنایی ایجاد کند و وضعیت عمومی منطقه را بهبود بخشد. از مزایای غیر مستقیم گردشگری میتوان از فعالیتهای ساختمانی، صنایع دستی هنری، کشاورزی، باغداری، ماهیگیری، خدمات و کالاهای مصرفی نام برد.
علاوه بر این توسعه جهانگردی موجب احیای هنرهای دستی و آداب و رسوم باستانی میشود. علاقه مندی جهانگردان به هنرهای نمایشی و مراسم جشن و پایکوبی افراد بومی، سبب تجدید حیات این مراسم میشود. در ضمن، درآمدهای حاصل از این راه، خود به توسعه و رشد آنها کمک میکند.
کشور ایران هم از نظر وسعت و تنوع جغرافیایی و قومی و هم از نظر سابقه تاریخی و قدمت شهرنشینی از کشورهای کمنظیر جهان به شمار میآید که دارای منابع و جاذبههای گردشگری است. قدمت چند هزار ساله سبب گردیده است که این سرزمین کهنسال سرشار از آثار و بناهای تاریخی شکوهمندی شود که در جایجای آن پراکنده است و دارای این قابلیت باشد که بازدیدکنندگان، به ویژه علاقهمندان به تمدنهای تاریخی را از سرتاسر دنیا به خود جذب کند.
اما کشور ما علیرغم وجود منابع عظیم گردشگری و جاذبههای تاریخی و فرهنگی چنانکه شایسته است نتوانسته در زمینه بهرهگیری از درآمدهای گردشگری در عرصه بینالمللی به جایگاهی درخور مقام خود دست یابد. ایران با وجود اینکه از نظر برخورداری از میراث فرهنگی و آثار باستانی بسیار غنی است اما تنها سهم ناچیزی از بازار جهانی گردشگری را به خود اختصاص داده است. این در حالی است که برخی از کشورها علیرغم فقر نسبی در میراث فرهنگی، از این فعالیت اقتصادی برای فقرزدایی و اشتغالزایی که از مهمترین اهداف توسعه در کشورهای در حال توسعه است، استفاده کنند.
علاوه بر این، توجه به نقش میراث فرهنگی در گردشگری نبایستی سبب نادیده گرفته شدن بازارهای داخلی و جهانی اشیای تاریخی گردد. امروزه بازارهای تجارت آثار تاریخی از پررونقترین بازارهای موجود است که گردش مالی آن به چندین میلیارد دلار در سال میرسد. همواره اشیای تاریخی متعلق به ایران یا هنرمندان ایرانی در این بازارها و حراجیهای بینالمللی به بهای گزاف به فروش میرسد بدون اینکه بخشی از این سود سرشار به چرخه اقتصادی کشور وارد شود.
با توجه به اینکه اغلب این آثار به طور غیر قانونی از کشور خارج شده است، اتخاذ اقدامات موثر از سوی دولت، مثل نظارت گمرکی دقیق و اعمال مجازاتهای تعیین شده، میتواند از خروج این میراث گرانبها و ارزشمند جلوگیری کند.
د: مبنای فرهنگی
امروزه از مهمترین کارکردهای یک اثر هنری کارکرد فرهنگی آن است. علایق، گرایشات، سلایق، اعتقادات و باورها شاخصههای مهم فرهنگی هر قوم هستند که میتواند در آثار و ابنیههای بجامانده از انسانها مشاهده شود، ضمن اینکه سنن و آداب بجامانده از گذشتگان محلی است که میتواند انتقال فرهنگی یک نسل به نسل دیگر را تسهیل نماید.
میراث فرهنگی بیانکننده پیشینه تاریخی، تمدن و فرهنگ هر کشوری است که شکلگیری و به وجود آمدن آن در طول سالیان متمادی صورت گرفته است. امروزه تمدن هر کشوری بر پایه فرهنگ مردم آن کشور استوار است. فرهنگ نیز نمادی از ارزشهای مادی و معنوی است که هم محیط از آن تاثیرپذیر است و هم از طرفی یقیناً هویت فرهنگی یک جامعه تحت تاثیر محیط پیرامون آنها شکل میگیرد. هویت فرهنگی، که یونسکو آن را یکی از اهداف توسعه فرهنگی میداند، شامل هویتهای دینی، قومی، زبانی، هنری، تاریخی و جغرافیایی است که مستلزم توجه اساسی به آثار و بقایای هویتهایی است که به صورت آموزههای مکتوب یا شفاهی، اشیاء، امکنه، سنتها، ارزشها و باورها در جامعه وجود و نفوذ دارند.

آنچه امروزه به عنوان میراث فرهنگی شناخته میشود، میتواند آئینه تمامنمای گذشته فرهنگ و بیانگر هویت فرهنگی یک جامعه باشد که شناسایی، مستندسازی، حفاظت و نگهداری و احیای مادی و معنوی آن نقش مؤثری در توسعه فرهنگی کشورها دارد. آثار تاریخی میتواند بازگوکننده پیام معنوی بشر در طول تاریخ و شاهد زنده و گویای سنتهای باستانی در زندگی امروزی باشد. همچنین میتواند بیانگر قدمت و اصالت تمدن بشر امروزی در طول تاریخ و مدرک مناسبی در جهت اثبات هویت ملی هر قوم و ملتی باشد. با توجه به تعداد زیاد میراث فرهنگی ملموس و ناملموس در ایران به منزله یکی از درخشانترین تمدنهای بشری، تدوین سیاستهایی برای حمایت، حفاظت، مرمت و احیای آثار فرهنگی، یکی از ضرورتها و از نخستین گامهای توسعه فرهنگی کشور است.

ه: جهانی شدن
یکی از چالشهای اساسی کشورهای در حال توسعه، ضعف هویت فرهنگی افراد جامعه در مواجهه با عناصر فرهنگی بیگانه و وارداتی جوامع توسعهیافته در بستر پدیده جهانی شدن است. در بیشتر کشورهای در حال توسعه در برخورد با فرهنگ بیگانه و امپریالیسم فرهنگی، عناصر فرهنگی محلی و ملی از بین رفته یا تضعیف میشود و عنصر فرهنگی جدید وارداتی به آسانی جایگزین آن میگردد. هر جامعه دارای آداب و رسوم و آثار فرهنگی تاریخی منحصر به فرد خود میباشد که آن را از سایر جوامع متمایز ساخته و هویت فرهنگی آن جامعه را تشکیل میدهد. هرگاه هر یک از این عوامل در یک ملت یا فرد وجود نداشته باشد یا ضعیف باشد هویت فرهنگی آن ملت دچار نقصان و آسیب میگردد و بدیهی است جامعهای که هویت فرهنگی نداشته باشد به سادگی آماده پذیرش هرگونه عنصر فرهنگی بیگانهای است که به آن ارائه یا تحمیل میگردد.
در برخورد با پدیده جهانی شدن آنچه دارای اهمیت است حفظ و تقویت هویت فرهنگی جامعه است که جز با حراست و پاسداری از میراث گذشتگان اعم از میراث فرهنگی مادی یا معنوی حاصل نمیگردد. ملتی که پیشینه ملی یا فرهنگی خود را از دست داده باشد جامعهای آسیبپذیر خواهد بود و به آسانی در معرض فروپاشی اجتماعی قرار میگیرد. حفظ، تقویت و شناساندن هویت فرهنگی موجب خودآگاهی و بازگشت به خویشتن شده و عامل موثری در مقابله با از خود بیگانگی است، که یکی از معضلات جوامع رو به رشد است.
با توجه به این که حفظ هویت فرهنگی پشتوانه اساسی فرهنگ یک جامعه است و ضعف و نابودی آن موجب بیهویتی افراد آن جامعه میشود حفظ وتقویت این هویت و عناصر فرهنگی آن ضروری میباشد. ملت و سرزمین ایران یکی از معدودترین تمدنهای باستانی است که به رغم تجاوز سایر ملل در طول تاریخ، توانسته است هویت ایرانی اسلامی خود را حفظ و پاسداری کند. به همین دلیل است که لزوم حفاظت از میراث فرهنگی کشور ضرورتی تام و غیر قابل انکار مییابد.
تاریخ پدیدهای غیر قابل انکار و تکرار است و با تخریب فضاهای باستانی و تاریخی یک قوم گوشهای از فرهنگ و تاریخ آنان از بین خواهد رفت که غیر قابل بازگشت است. بسیاری از بناهای فرهنگی در حال تخریب است که با مدیریت صحیح و حفظ و مرمت این آثار میتوان به غنای فرهنگ ملی و محلی اهتمام ورزید که باعث تقویت هویت فرهنگی میگردد. با محو شدن این آثار فرهنگی پیوند نسلهای کنونی و آینده با گذشته فرهنگی و تاریخی خود گسسته میشود.
بدیهی است نسلی که گذشته فرهنگی خود را از دست داده باشد فاقد هویت فرهنگی میگردد و آمادگی پذیرش هرگونه عنصر فرهنگی جدیدی که به وی عرضه میشود را داراست. این امر موجب شکلگیری نسلی بدون هویت میگردد که با گذشته فرهنگی خود پیوندی ضعیف خواهد داشت و در برخورد با پدیده جهانی شدن به راحتی قابلیت از دست دادن فرهنگ و تمدن پربار خود و پذیرفتن فرهنگهای بیگانه و وارداتی را خواهد داشت. بنابراین با حفظ عناصر مادی و معنوی فرهنگ میتوان ملتی با پشتوانه قوی فرهنگی داشت که در برابر هجوم عناصر فرهنگی بیگانه و ضد فرهنگها مقاوم بوده و بتواند هویت خویش را حفظ کند.
بند دوم: معنای سیاست جنایی
سیاست به طور مختصر و ساده عبارتست از درک، تدبّر و اداره مسائل و امور جامعه. به این ترتیب سیاست جنایی از یک سو با تجزیه و تحلیل و فهم یک امر خاص در جامعه، یعنی پدیده مجرمانه و از سوی دیگر، با عملی ساختن یک استراتژی (راهبرد) به منظور پاسخ به وضعیت‌های بزهکاری یا کژروی (انحراف)، در ارتباط است. در این قسمت مفهوم مضیق و موسع سیاست جنایی مورد بررسی قرار میگیرد.
الف: مفهوم مضیق
فوئرباخ میگوید سیاست جنایی عبارت است از «مجموعهروش های سرکوبکننده که دولت به وسیله آن در مقابل جرم واکنش نشان میدهد. در حقیقت منظور او با این تعریف مفهوم مضیق سیاست جنایی یعنی سیاست کیفری است. علت این تفسیر نیز سیره دیرینه جرمانگاری و برخورد کیفری توسط دولت با مجرمین بوده است که در واقع برجستهترین شکل واکنش به جرم و مجرم بوده است. دندیو دو وابر معتقد است سیاست جنایی ابزار واکنش کیفری و سرکوبگر در مقابل جرم است.
تعریف مضیق از سیاست جنایی، بر پایه برخورد قدیمی و سنتی با جرم بنا گردید. در این دیدگاه سیاست جنایی عبارت است از سیاستهای اتخاذی در قبال جرم که منحصر به برخورد کیفری از طریق سیستم قضایی است. به نظر جیوانوویچ سیاست جنایی رشتهای است که موضوع آن مطالعه و سپس پیشنهاد ابزارها یاروش های سرکوبی، حذف یا محدود کردن بزهکاری به قانونگذاران یا مسئولین اجرایی میباشد.
از آنجا که دستگاه قضایی نهادی دولتی میباشد، دولتی بودن در این گونه از سیاست، امری ضروری است. به عبارتی سیاست جنایی در معنای مضیق، همان سیاست کیفری است.
ب: مفهوم موسع
در تعریف موسع در کنار شناسایی نظام کیفری به عنوان بخش برجسته تر و نمایان تر سیاست جنایی، سهم و نقش نهادها و مراجع اجتماعی نیز لحاظ گردیده است. سیاست جنایی در مفهوم موسع خود علاوه بر اقدامات سرکوبگر کیفری، شامل تدابیر پیشگیرنده جنایی نیز میباشد و تنها به اقدامات کیفری بسنده نمیکند بلکه تدابیر اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و … را نیز در برمیگیرد. بنابراین تفکر سیاست جنایی، کلیه تدابیری است که در مقابله جرم با انحراف توسط دولت و جامعه اتخاذ میشود. در مفهوم اخیر سیاست جنایی در قلمرو وسیعتری به نام «سیاست عمومی» یک کشور واقع میشود.
امروزه سیاست جنایی به مفهوم موسع آن از طرف صاحب نظران به عنوان تدابیری واقعبینانه و خردگرایانه جهت کنترل بزهکاری پیشنهاد میشود. این مفهوم اعم از هر نوع اقدام رسمی یا غیر رسمی است که جامعه آن را جهت مقابله با هر نوع انحراف اجتماعی، سازمان میبخشد. در این نگرش جدید مفهوم مضیق سیاست جنایی که فقط به کیفرها و تدابیر پیرامون آن میاندیشد کارایی ندارد. بدیهی است که این نگرش وسیع به پدیده مجرمانه و انحراف با

مطلب مشابه :  منابع مقاله درمورد کنوانسیون حقوق کودک

دیدگاهتان را بنویسید