فناوری

بررسی بازی Ori and the Blind Forest Definitive Edition؛ زیبای خفته

در صنعتی که روزانه ده ها بازی روی پلتفرمای جور واجور، مثل کنسولا، پی سی و اسمارت فونا عرضه می شه، باید قبول کرد که دست زدن به ابداعات جدید و متفاوت، کار خیلی سخته. شکی نیس که هرچه بیشتر در زمان پیش میریم، تکنولوژیای جدید، حد و مرزهای قبلی رو از بین بر می دارن و روز به روز با عناوینی گسترده تر و چشم نوازتر مواجه میشیم.

اما در همین حال، استانداردها به شکلی تغییر پیدا کردن که دیگه بازیای ویدیویی بسیار معدودی قادر به ارائه ایده های جدید و حتی بازسازی یه ژانر و سبک خاص هستن. Ori and the Blind Forest یکی از همون عناوین کمه؛ عنوانی که سال گذشته میلادی واسه کنسول اکس باکس وان و کامپیوترای خونگی عرضه گشت و علاوه بر کسب نمرات فوق العاده از طرف منتقدان، جوایز با ارزشی هم گرفت.

اما حالا استودیوی Moon، مثل حجم انبوه دیگه بازیسازان نسل هشتمی، تصمیم گرفته عنوان پرطرفدار خود رو بهتر کرده و به شکل ورژنی Definitive Edition به دست مخاطبان برسونه که نه فقط از دید گرافیکی پیشرفت یافته بلکه محتویات اضافه کمی هم در خود جای میده.

واسه اون دسته از خوانندگانی که تا به این لحظه موفق به تجربه Ori and the Blind Forest نبوده ان، باید گفت که بازی از ژانر پلتفرمینگ دوبعدی «مترویدوانیا» پیروی می کنه. عبارت مترویدوانیا از ترکیب نام دو بازی سنتی Metroid و Castlevania به دست اومده و به عناوینی اشاره داره که از ویژگیای خاصی از گیم پلی این دو بازی استفاده میکردن.

گیمر در Ori and the Blind Forest، در نقش روحی محافظ به نام Ori ظاهر می شه که تنها امید واسه برگردونی جون به طبیعت لوکیشن Forest هستش؛ محیطی که قبل از این نابود شده و مورد حمله شکلای جور واجور و اقسامی از موجودات وحشی قرار گرفته. از همین اول باید گفت که داستان بازی، خیلی پرمحتوا نیس و اصلا نمیشه اونو غنی دونست. اما فرق بزرگ داستان Ori and the Blind Forest با بقیه عناوین، در روش روایت اون نمایان می شه که به جرئت، بسیار قشنگتر محقق شده.

Ori and the Blind Forest فرمولای خاصی در روایت داستان داره و همیشه استانداردهای خود رو حفظ می کنه. داستان ساده بازی، شدیدا با گیم پلی و فضای هنری خیره کننده اون گره خورده و نتیجه حاصله، روایتی بی نظیره که در همون ۲۰ دقیقه ابتدایی، بدون حتی یه دیالوگ واقعی، می تونه دلیل شه تا اشک در چشمون تون حلقه زند.

از دید گیم پلی، Ori and the Blind Forest با اینکه خیلی فرقی با بقیه عناوین پیرو سبک مترویدوانیا نداره، اما با اتمسفر و فضاسازی عجیب خود، حس و حالی به طور کامل متفاوت به گیمر منتقل می کنه. مثل تموم بازیای پلتفرم دوبعدی، شخصیت Ori در طول زمان و با جلو رفتن در گیم پلی، به حرکات و تواناییایی جدید دست می باید که میشه از اونا واسه پیشبرد مراحل و دسترسی به مناطقی جدید بهره برد که قبلا قابل دسترسی نبودن.

از همون اول گیم پلی، به نموداری درختی دسترسی دارین که از اون واسه ارتقای مهارتای جور واجور استفاده می شه. در این نمودار درختی، در کل سه نوع مهارت قرار گرفته که هرکدوم زیرشاخهای خاص خود رو دارن و چیزایی مانند سرعت، دقت و اندازه پرشای Ori رو دچار تغییر می کنن. هم اینکه به کمک مهارت ها میشه قابلیتای Ori در مقابله با دشمنان رو هم پیشرفت داد و تعداد بیشتری از اونا رو به صورت همزمان نابود کرد.

مضاف بر این، آیتمایی به نام Orb هم در گیم پلی قابل جمع آوریه که از اونا میشه واسه به انجام رسانی دو عمل استفاده کرد. از این Orbا یا میشه واسه ساخت «لینک روحی» (Soul Link) استفاده کرد که نقش جایگاه های ذخیره سازی بازی رو اجرا می کنن و امکان دسترسی به نمودار مهارت ها رو جفت و جور می کنن، یا واسه ایجاد یه جور انرژی قوی که به شکل انفجاری کوچیک، دشمنان رو نابود می کنه.

یکی از چالشای کوچیک اما باحال بازی، چگونگی به کار گیری این Orbا هستش. در واقع بعضی وقتا باید تصمیم بگیرین که با مقادیر ناچیز Orbای خود، می خواین چه هدفی رو دنبال کنین. طبیعیه که هر یک دو عمل گفته شده، امکان به کار گیری دیگری رو از بین می برن و این خود چالشی بر سر استفاده درست از منابع هستش.

نسخه Definitive Edition بازی، فرق خیلی فاحشی با نسخه معمولی که سال گذشته عرضه شد نداره. با این حال، در صورت جفت و جور این نسخه میفهمید که بخشای جدیدی به محیط بازی اضافه که امکان گشت و گذار در اونا هست و البته، بعضی از مهارت ها و قدرتای شخصیت Ori هم دچار تغییر شدن. درجه های سختی جدیدی هم به بازی عرضه شده که حتی حرفه ای ترین گیمرها رو هم به رقابت می کشه و واسه تنوع هم که شده، تجربه بازی روی این سطوح سختی می تونه باحال باشه.

هم اینکه باید گفت که نسخه Definitive Edition واسه تغییرات کوچیک خود، انتظار پرداخت مبلغ چندانی از طرف گیمر نداره و اگه نسخه معمولی Ori and the Blind Forest رو در اختیار داشته باشین، فقط با پرداخت ۵ دلار می تونین بازی رو به نسخه Definitive پیشرفت بدین.

جمع بندی

همونجوریکه در اول مطلب گفته شد، Ori and the Blind Forest یکی از تک و توک بازیهای خلاقانه چند سال گذشته س که ایده هایی ساده رو ورداشته و به شکلی در کنار همدیگه ارائه داده که جای هیچ حرف و سخنی باقی نمی ذاره. Ori and the Blind Forest به شکلی عجیب قادر به جذب هر نوع مخاطبی به سمت خوده.

المانای بازی به اندازه ای ساده طراحی شدن که حتی گیمرهای خردسال هم می تونن از تجربه اون لذت ببرن و در عین حال، گیمرهای حرفه ای تر هم از یاد نرفته ان و چالشای خاصی واسه اون دسته از افراد تدارک دیده شده. بازی جدید استودیوی Moon، خط بطلانی بزرگ بر سخنان افرادیه که باور دارن بازیای ویدیویی، گونه ای از هنر به حساب . Ori and the Blind Forest شاهکاری بی بدیله که بدون هیچ حرف اضافه، تجربه اون به هر گیمری، با هر سنی و با هر انتظاراتی پیشنهاد می شه.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *