فناوری

مروری بر تاریخ: ۲۰ کامپیوتر موفق و خاطره انگیز دهه ۸۰ میلادی

بحث سن و سال رو که کنار بذاریم، چقدر از ما تا به این حد در دنیای تکنولوژی قدمت داریم که کامپیوترای دهه ۸۰ رو به خاطر داشته باشیم؟ در حالی که تعداد خیلی از اون دوران خوب یاد می کنن، خیلی از ما فقط به مطالعه تاریخ و کارکرد دستگاه های برجسته اکتفا کردیم.

اما بد نیس با مرور تاریخ، درسای بیشتری از فراز و نشیب دنیای فناوری و مخصوصا دنیای کامپیوترای شخصی بگیریم. شاید امروز نه، اما چند سال پیش، این پی سیا بودن که دوایی بودن بر هر درمان. بعضی از اونا مثل کمودور ۶۴ و اسپکتروم معروفیت و مقبولیت پیدا کردن اما زمونه همیشه روی خوش اش رو نشون نمی ده.

در ادامه با سایت ما همراه باشین تا سفری کنیم به سالای دور، وقتی که تکنولوژی هنوز اونقدرا در جریان زندگی ما اهمیت نیافته بود و تقریبا تجملاتی حساب می شد.

IBM PC سال ۱۹۸۱

همه چیز از همینجا شروع شد. وقتی که IBM کامپیوتر جدیدش رو در سال ۱۹۸۱ عرضه کرد، ثابت کرد که می تونه یه وزنه بزرگ در این بازار باشه و استانداردها رو تعیین کنه.

Commodore Vic-20 سال ۱۹۸۱

قبل اینکه کومودور ۶۴ وجود داشته باشه، غولی وجود داشت به نام Vic-20. این دستگاه اولین کامپیوتر خونگی بود که بیشتر از یه میلیون واحد فروخت و ادامه ای بود بر جریان موفقیت PET که در دهه ۷۰ به بازار اومده بود. با اینکه تولید اون طولانی نشد اما طرفداران بسیاری داشت که واسه اون نرم افزار و بازیای زیادی مثل DOOM رو پیشرفت دادن.

Texas Instruments T1-99/4A سال ۱۹۸۱

ورژن پیشرفت یافته T1-99/4 که سال ۱۹۷۹ عرضه شد و کارکرد ضعیفی داشت. T1-99/4A اولین کامپیوتر خونگی بود که با پردازنده ۶۴ بیتی عرضه می شد و مدت زمان زیادی نگذشت که به "فنجون قهوه گرم کن" معروف شد چون که بین استفاده شدیدا گرما تولید می کرد. این دستگاه تقریبا ۱/۳ کل بازار رو از اون خود کرده بود اما موفقیت رقبای ارزون قیمتی چون Vic-20 به سلطنتش پایان دادن.

Sinclair ZX Spectrum سال ۱۹۸۲

Sinclair ZX Spectrum یکی از بهترینای زمونه بود و اگه قرار باشه تالار مشاهیری واسه کامپیوترای قدیمی ایجاد شه، این دستگاه هم اونجا میشه. تا انتهای چرخه تولید، ۸ مدل جور واجور از اون تولید شد و همه با هم به فروش بیشتر از ۵ میلیونی رسید. ZX Spectrum حتی واسه سازنده اش، سینکلر، لقب Sir یا شوالیه انگلستان رو هم به ارمغان آورد.

Commodore 64 سال ۱۹۸۲

کمودور ۶۴ یکی از پرفروش ترین کامپیوترای تاریخ بود. با فروش ۱۲٫۵ میلیونی که داشت یه وسیله عالی خطاب می شد. اون زمان حدود ۶۰۰ دلار (۱۵۰۰ دلار امروز) قیمت داشت و عده خیلی ازش استفاده می کردن. کمودور ۶۴ یکی از تک و توک کامپیوترهایی بود که بازیای ویدیویی روی اون مخاطب زیادی پیدا کرد.

Jupiter Ace سال ۱۹۸۲

در حالی که بیشتر کامپیوترای خونگی اون زمان از زبون برنامه نویسی BASIC استفاده می کردن، Jupiter ACE از FORTH استفاده میکرد. ایده خوبی بود، چون که هم از حافظه کمتری استفاده می کرد و هم سریع تر بود. اما با حافظه ضعیف ۱KB و بدنه بی کیفیت، خیلی در بازار دووم نیاورد.

Dragon 32 / 64 سال ۱۹۸۲

موفقیت واسه کامپیوترای دراگون ۳۲ و ۶۴ بسیار نزدیک بود. واقعا شروع خوبی هم داشت اما هم شاخ شدن با اسپکتروم و کمودور ۶۴ با این اندازه قدرتی که داشت کمی احمقانه بود، پس شکست خورد.

Timex Sinclair 1000 سال ۱۹۸۳

همکاری سینکلر و Timex یه نتیجه داشت به نام Timex Sinclair 1000، کامپیوتری که شما رو به این فکر مجبور می کنه به چه دلیل اونا به خودشون زحمت دادن که همچین چیزی رو تولید کنن. حافظه پیشرفت یافته رو که کنار بذارین، یه ZX81 از سینکلر بود.

Sord M5 سال ۱۹۸۳

Sord که بعدا به توشیبا ملحق شد یکی از اولین کمپانیای ژاپنی بود که به فکر ساخت کامپیوترای خونگی افتاد و نتیجه M5 بود. این دستگاه با پشتیبانی غولای بازی سازی محلی مثل کونامی و نامکو به جایگاهی رسید اما کیبورد ناجور و نبود وجود دکمه اسپیس به موفقیت اون لطمات زیادی وارد کرد و باعث شد که تولید اون خیلی زود متوقف شه.

Epson QX-10 سال ۱۹۸۳

امروزه Epson رو بیشتر با پرینترهایش می شناسیم اما سالیان دور یه هیولا داشت با نام QX-10. یه پردازنده گرافیکی جدا با ۲۵۶K رم عجیب بود اما توانایی آپگرید و اضافه کردن افزونها عجیب تر بود. می تونستید یه پردازنده اینتل به دستگاه اضافه کنین تا ورژنی از داس روی اون اجرا شه.

Acorn Electron سال ۱۹۸۴

Acron Electron در انگلستان محبوب و خوش قیمت بود. کاربران بسیاری داشت اما از دست دادن ناشر به اون ضربه زد. به هر حال کاربران کار خودشون رو می کردن و حتی تا اوایل دهه ۹۰ بازم واسه اون بازی ساخته می شد.

Apricot PC سال ۱۹۸۴

کلی مصرف تجاری داشت اما در بازار خونگی هم کمی دیده شد. Apricot PC چیزایی داشت که در اواسط دهه ۸۰ واقعا ساختار شکن بودن. مثل رزولوشن ۸۰۰ در ۴۰۰ و کنترلر توپی که داشت. با اینکه به دلیل نبود هماهنگی با IBM بعدا دچار مشکلاتی شد.

Camputers Lynx سال ۱۹۸۴

کامپیوتر دیگری که در زمان خودش پیشرو بود لینکس نام داشت. ۱۹۲KB رم و پردازنده ۶ مگاهرتزی. هرچقدر که قوی و سریع بود، به همون اندازه هم گران بود و نبود وجود پشتیبانی نرم افزاری فروشش رو تحت تاثیر قرار داد. با وجود اینکه سازندگانش چندین و چند ورژن جور واجور از اونو عرضه کردن اما مردم بازم عاشق کامپیوترای کمودور و سِر سینکلر بودن.

Oric 1 سال ۱۹۸۴

کامپیوترای تنگرین، مخصوصا سری اوریک واقعا ارزش پرداخت پول رو داشتن و خیلی به صرفه بودن. ۴ ورژن اصلی در این سری منتشر شد که هر کدوم نسبت به دیگری بهتر و پرفروش تر بودن و بازم تا اوایل دهه نود، در اروپای شرقی خریدار داشتن.

Apple Macintosh / II سال ۱۹۸۴

در آخر اپل از راه رسید با یه کامپیوتر فوق العاده. مکینتاش استانداردهای جدیدی رو همزمان با خود آورد که معنی طراح و برنامه نویس رو مقابل همدیگه قرار نمی داد. مکینتاش بعدی سال ۱۹۸۷ اومد و یکی از قدرتمندترین کامپیوترای زمان خودش بود.

Amstrad CPC سال ۱۹۸۵

آمستراد سی پی سیای آلن شوگر در انگلستان و بعدا در اروپا سر و صدا به پا کردن. تا سال ۱۹۹۰ که تولید اونا متوقف گشت، ۶ مدل جور واجور از کامپیوترای Amstrad CPC به بازار عرضه شد. بیشتر از ۳ میلیون واحد از اون فروش رفت و نه فقط کامپیوتر محبوبی میان مردم بود، بلکه برنامه نویسا هم عاشقش بودن چون که تا آخر فعالیتش صدها بازی واسه اون عرضه شد.

Atari ST سال ۱۹۸۵

آتاری اس تی، نسل جدیدی از کامپیوترای خونگی رو شروع کرد. برخلاف رقبای ۸ بیتی اش، ST یه دستگاه ۱۶ بیتی بود. اولین کامپیوتری بود که از سیستم صدای MIDI پشتیبانی می کرد، یعنی واسه اجرای موسیقی مناسب بود. پردازنده گرافیکی قوی اون باعث شد که میان عاشقان بازی هم جای باز کنه.

Commodore 128 سال ۱۹۸۶

آخرین کامپیوتر ۸ بیتی کمودور، فرسنگا با موفقیت فاصله داشت. مستعد زیادتر از اندازه گرم شدن بود و استفاده دراز مدت از اون می تونست به دستگاه آسیب جدی وارد کنه. اما بازم به واسطه موفقیت و محبوبیت کامپیوتر قبلی، ۴ میلیون واحد فروخت.

Acorn Archimedes سال ۱۹۸۷

Archimedes یه کامپیوتر ۳۲ بیتی واسه مصارف خونگی و کاری بود و یکی از قدر قدرتای زمان خود حساب می شد. به عنوان یه وسیله آموزشی در مدارس بریتانیا، استرالیا و نیوزیلند محبوبیت بسیاری داشت. و به عنوان یه کامپیوتر خونگی اونقدرا که آمیگا و آتاری اس تی محبوب شدن، حرفی واسه گفتن نداشت.

Amiga 500 سال ۱۹۸۷

بیستمین کامپیوتر موفق دهه ۸۰ که در این لیست آوردیم آمیگا ۵۰۰ه. گرافیک پیشرفته و پردازنده سریع این دستگاه باعث شد که به انتخاب اول خیلی از گیمرها تبدیل شه (البته اگه اون زمان واژه گیمر کاربرد می داشت). آمیگا ۶۰۰ و آمیگا ۱۲۰۰ هم کامپیوترای خوبی بودن اما زیر سایه قیمت مناسب کامپیوترای IBM گم شدن.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *