دانلود پایان نامه

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  ۴۰y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

دنبال پاسخ به این پرسش هستیم که به طور کلی آیا قوانین کیفری ایران برای مقابله با جرم حفاری و کاوش به قصد بدست آوردن میراث تاریخی-فرهنگی جامعیت لازم را داراست؟ و در ادامه راهکارها و پیشنهاداتی برای کمک در مقابله با وقوع چنین جرمی در محوطههای باستانی برای حمایت هر چه بیشتر از این میراث گرانقدر ارائه میگردد.
ساختار تحقیق

این پژوهش به طور کلی در دو بخش گردآوری خواهد شد. بخش اول به سیاست جنایی ایران در قبال جرم حفاری و کاوش در محوطههای تاریخی خواهد پرداخت، که در طول این بخش سیاست جنایی تقنینی، قضایی، اجرایی و مشارکتی در گفتارهایی جداگانه مورد توجه و بررسی قرار خواهد گرفت. بخش دوم نیز به بحث پیشگیری از بروز جرم مذکور خواهد پرداخت و در ادامه راهکارها و پیشنهاداتی در این باب ارائه خواهد شد.

مفاهیم اصلی تحقیق
حفاری: حفاری عبارت است از کندن زمین برای کشف چیزی که مستلزم تخریب و ویرانسازی است. جرم حفاری عبارت است از کندن زمین برای کشف اشیای تاریخی.
کاوش: کاوش به معنای جست و جوی دقیق و تفحص کردن آمده است. جرم کاوش عبارت است از تفتیش و جست و جوی اماکن معد برای دستیابی به اشیای تاریخی.
آثار تاریخی باستانی: به کلیه آثار باقی‌مانده از گذشتگان گفته میشود که دارای ارزش فرهنگی و تاریخی میباشد و نشانه ملیت و قومیت و ظهور و بروز تمدنهاست. هرپدیده‌ای (اعم از منقول و غیرمنقول و آنچه که میراث مادی و معنوی  خوانده می‌شود) که قدمتی دارد و از گذشته چیزی برای عرضه دارد بعنوان آثار باستانی خطاب میگردد.
سیاست جنایی: سیاست جنایی به مفهوم تجزیه و تحلیل و فهم یک امر خاص در جامعه یعنی پدیده مجرمانه و عملی ساختن یک راهبرد به منظور پاسخ به وضعیت های بزهکاری است.
پیشگیری: واژه پیشگیری در لغت به معنای جلوگیری کردن و ممانعت نمودن است. معانی متداول دیگر واژه پیشگیری، پیشدستی کردن، پیشی گرفتن و همچنین آگاه کردن و هشدار دادن است. در فنون جرمشناسی پیشگیری یعنی به کار بردن فنون گوناگون برای جلوگیری از وقوع بزهکاری.
بخش اول:
سیاست جنایی ایران در قبال جرم حفاری و کاوش غیرمجاز در محوطههای تاریخی

سیاست جنایی شاخهای از علم است که از یافتههای رشته حقوق جزا در جهت کنترل بزه و بزهکاری بهره میبرد. این شاخه شامل کلیه اقدامهای سرکوبگرانه کیفری و غیرکیفری و پیشگیرانه با ماهیتهای متفاوت است که دولت و جامعه مدنی، هر یک به صورت مستقل و با مشارکت سازمان یافته یکدیگر از آنها به منظور سرکوبی بزهکاری و بزهکاران و نیز پیشگیری از بزهکاری و انحراف استفاده میکنند.
برای بررسی سیاست جنایی ایران در قبال جرم حفاری و کاوش غیرمجاز این بخش را به بررسی انواع سیاست جنایی در ارتباط با این بزه اختصاص دادهایم. برای انجام این بررسی، ابتدا در فصل اول از این بخش به بررسی ارکان تشکیل دهنده جرم حفاری و کاوش غیر مجاز میپردازیم و سپس مطالعه تطبیقی این جرم در قانون چند کشور دیگر نیز مورد نظر قرار میگیرد. سپس در فصل دوم از این بخش سیاست جنایی ایران در قبال این جرم مورد بررسی قرار خواهد گرفت. برای بررسی سیاست جنایی ایران در قبال جرم حفاری و کاوش، به مطالعه انواع سیاست جنایی موجود در ارتباط با این جرم میپردازیم، که این انواع شامل سیاست جنایی تقنینی، قضایی، اجرایی و مشارکتی است.
برای یافتن راهکاری به منظور دادن پاسخ مناسب به موقعیتهای ارتکاب بزه علیه میراث فرهنگی لازم است روشها و راهکارهای متفاوتی با یکدیگر آمیخته شوند تا نهایتاً بتوان به هدف غایی سیاست جنایی در این باره که همانا صیانت و حمایت هر چه بیشتر از این میراث ملی است رسید. به این منظور باید از انواع راهکارهای موجود در سیاستهای جنایی تقنینی، قضایی، اجرایی و مشارکتی بهره گرفت و از تاکید ورزیدن بر اِعمال تنها یکی ازگونه های سیاست جنایی اجتناب کرد. انواع مختلف سیاست جنایی علاوه بر اینکه نباید با یکدیگر تقابل و تضاد پیدا کنند، بلکه باید مانند اجزای یک دستگاه همگی در جهت پیادهسازی اهداف سیاست جنایی که در این مورد تلاش برای حمایت از میراث ملی و کاهش جرایم بر علیه این آثار است عمل کنند.

مطلب مشابه :  دانلود رایگان پایان نامه حقوق در مورد برنامه سوم توسعه

فصل اول: تحلیل مفهوم و ارکان جرم حفاری و کاوش
گفتار اول: تعریف و تاریخچه حفاری و کاوش
لغت حفاری به معنای کندن زمین است. حفار کسی است که پیشهاش کندن زمین و کاوش کردن آن است. کاوش نیز به معنای تفحص کردن آمده است.
با توجه به معنای لغوی و مفهوم عرفی کاوش و حفاری تفاوت آنها مشخص میشود. اساساً کاوش حفاری نیست و با استعمال لفظ حفاری، کندن، به زیر زمین دست یافتن، لایههای خاک را کنار زدن به ذهن متبادر میگردد، در حالی که با به کار بردن واژه کاوش بیشتر جستجو و دنبال چیزی گشتن متجلی میشود.
خاک یک محل باستانی، سند و مدرکی است که برگها و صفحات آن باید مطالعه قرار گیرد تا بتواند برگی از تاریخ گذشته یک ملت باشد. طبقات و بقایای محل باستانی که در طول عملیات حفاری تعیین و تشخیص داده میشوند برای همیشه نابود میگردند و آثار و محتویات طبقات ولایه ها نیز برداشت میشوند. به طور کلی تمام چیزی که بعد از انجام عملیات حفاری باقی میماند، برخی از آثار مکشوفه در قسمتهای دستنخورده محل باستانی، تصاویر، یادداشتها ونقشه ها و ترسیمهای مربوط به مشاهدات کاوشگر است که برای آیندگان محفوظ میماند.
بنابراین ثبت و مشاهده دقیق در طول انجام عملیات حفاری روزانه از اهمیت زیادی برخوردار است که این امر، نه تنها به خاطر رعایت دقت و توجه در جریان تحقیق و بررسی بلکه به این دلیل است که کاوشگران در واقع منبعی از اطلاعات باستانشناسی را برای مراجعه و استفاده دیگران فراهم کنند. محلهای باستانی منابعی تجدید ناپذیرند و به همین جهت باید از انجام هرگونه عملیات حفاری غیرعلمی و بدون هدف و برنامه صحیح اجتناب کرد. هرگونه طرح و برنامه حفاری باستانشناسی به منظور مشکلگشایی موارد خاص و نیز مسائلی که دقیقاً توضیح داده شدهاند باید از مجاری یک طرح تحقیقی صحیح و جامع رهبری شوند.
باستان شناسی قبل و بعد از آنکه به صورت یک علم در مجموعه علوم انسانی تدوین و ارائه شود در طول تاریخ سه مرحله اساسی را پشت سر گذاشته است.
الف- کند و کاو به منظور کشف اشیاء عتیقه
در این مرحله که تا تولد باستان شناسی به عنوان یک علم ادامه داشته است کند و کاو در اماکن باقی مانده از گذشته به قصد کشف گنج و عتیقه صورت میگرفته است و اشیاء مکشوفه صرفاً ارزش کالایی و تجاری داشته است.
ب – حفاری در اماکن تاریخی به منظور کشف آثار تمدنهای گذشته
در این مرحله که بعد از تولد علم باستانشناسی و تادهه های اخیر جریان داشته است کاوش در محوطههای تاریخی به قصد کشف تمدنهای کهن، حوزه جغرافیایی آنها و کشف و ارائه اطلاعات کلی در این خصوص انجام گرفته است. در این مرحله پژوهشها نسبتاً قانونمند شده، شکل علمی یافته و از هدف تجاری خارج و اهداف آن علمیتر شده است. معذلک ارائه تحلیل علمی دقیق از عناصر سازنده تمدن بشری دردوره های مختلف تاریخی مورد توجه جدی واقع نمیشد.
ج: پژوهش در آثار باقی مانده از گذشتگان به قصد کشف اجزاء و عناصر سازنده تمدنهای گذشته و کشف ارزشهای آئینی، فرهنگی، معنوی و …
در این مرحله که ازدهه های اخیر آغاز شده است پژوهشهای باستانشناسی به لحاظ روش و هدف عمیقاً دگرگون شده و به منظور وصول به نتایج علمی اساسی، دقیقتر و جزئی نگرتر شده است. اجزاء و عناصر سازنده تمدنها مثل دین، اقتصاد، صنعت، آداب و رسوم، کشاورزی و سایر وجوه حیات بشری در دوره تاریخی مورد مطالعه، بررسی و کاوش دقیق و جزئی قرار میگیرد. در این مرحله از باستان شناسی از متخصصان سایر علوم مثل زیستشناس، جانورشناس، زمینشناس، شیمیدان و … بهره میگیرد. تاریخ علوم و کشف زوایای تاریک تاریخ حیات بشری مرهون ورود علم باستانشناسی به این مرحله از حیات خود است. حفاریهای علمی در این مرحله علیرغم رشد فنآوریها، تخصصها و افزایش نسبی امکانات و تجهیزات، آهستهتر ولی با نتایج علمی بیشتر انجام میگیرد. در این مرحله کشف اشیاء اهمیت خود را از دست داده و صرف مطالعه علمی مد نظر قرار گرفته است.
هرچند باستانشناسی به مفهوم علمی آن کمتر از یکصد سال است که در جهان رواج یافته و جای خود را در میان علوم عصر ما پیدا کرده است اما جستوجو برای یافتن اشیاء و آثار تاریخی نظیر گنج و غیره قدمتی چندین هزار ساله دارد. صرفنظر از محققان و باستانشناسانی که به صورت قانونی و سازمانیافته به کاوش در محوطههای باستانی میپردازند و زمینه غنای یک فرهنگ و تمدن را فراهم میآورند، غارتگران و چپاولگران همواره در جستجوهای غیرعلمی خودضربه های جبرانناپذیر بسیاری به این زیرساختهای فرهنگی وارد نمودهاند.
نشانههای حیات بشر در پهنه ایران به دوران حجر قدیم برمیگردد. شرایط اقلیمی و موقعیت خاص جغرافیایی کشور سبب شده است که دردوره های مختلف تاریخی، تمدنهای متفاوتی در گوشه و کنار کشور ظهور کنند. حیات طولانی بشر در سرزمین ما یادگارهای گرانقدری بر جای گذاشته است.
پراکندکی سکونت در سطح فلات ایران از هزارههای پنجم و ششم قبل از میلاد تاکنون و آثار بیشمار باقیمانده از آن در نقاط مختلف این سرزمین بستر مناسبی را برای سودجویان فراهم آورده است که با هدف گنجیابی و کسب منفعت لطمات جبرانناپذیری به فرهنگ و هویت ملی ایران وارد آوردند. در بسیاری از کاوشها و حفاریهای غیرمجاز که با اندیشه یافتن طلا انجام میشود بسیاری از آثار خشتی و گلی که دارای ارزشی به مراتب بالاتر از طلا و جواهر هستند تخریب شده و باعث وارد آمدن خسارتها وصدمات جبران ناپذیری به تمدن کشور میشود.
هرچند در طول تاریخ سرزمین ایران شاهد حفاریها و کاوشهای غیرمجاز در محوطهها و اماکن تاریخی باستانی بوده است اما این امر در عصر قاجاریه به اوج میرسد. البته اگر به تاریخ حفاریهای زمان قبل از قاجاریه مراجعه شود ملاحظه خواهد شد که تمامی موارد آنچه مورد نظر حفاران قرار دارد گنج است، اما از این زمان به بعد معطوف شدن توجه باستانشناسان اروپایی به کشورهای کهنسال به ویژه ایران حفاری به تمام اموال موجود در محوطهها و بناهای تاریخی تسری مییابد و عصری آغاز میشود که بسیاری از آثار گرانبها و میراث ارزشمند باستانی ایران مورد حفاری قرار گرفته و از کشور خارج شده و به موزههای کشورهای اروپایی انتقال مییابند.
اولین کسی که در ایران به حفاری باستانشناسی دست زد یک انگلیسی به نام «لفتوس» بود. او عضو کمیسیون مرزی ایران و ترکیه بوده که برای حل اختلافات مرزی بین دو کشور به ایران آمده بود. حاصل حفاریهای لفتوس انگلیسی در شهر باستانی شوش که نخستین کاوش باستانشناسانه در ایران به شمار میرود، توجه فرانسویان را به اهمیت شهر باستانی شوش که بیش از شش هزار سال قدمت دارد جلب کرد. لوفتوس انگلیسی در سالهای ۱۸۵۱ و ۱۸۵۳ میلادی شوش را حفاری و اشیاء تاریخی ارزشمند حاصل را به موزه بریتانیا انتقال داد. این اقدام لوفتوس اولین فقره غارت اموال فرهنگی ایران توسط یک کشور خارجی به شمار میرود. قرن نوزدهم قرن توجه اروپا به شرق به منظور غارت اموال فرهنگی مشرق زمین به شمار میرود. این امر مختص به ایران نبوده بلکه مصر و بینالنهرین نیز از چپاول آنها در امان نماندند.
ناصرالدین شاه پادشاه قاجار طی فرمانی به «ظلالسلطان» حاکم وقت اصفهان و خوزستان موافقت خود را با کاوش فرانسویان در شوش اعلام کرد به این شرط که یک عضو ایران در طول کاوش با هیأت فرانسوی همراه باشد و نه تنها فرانسویان متعهد گردند که در بقعه دانیال نبی و حول و حوش آن کند و کاو نکنند بلکه به تعمیر بقعه نیز اقدام نمایند. در ضمن اشیای زرین و سیمین و جواهرات گرانبهای حاصله از کاوش به دولت ایران تحویل داده شود. یک مهندس فرانسوی به نام مارسل دیولافوا همراه با همسر خود با بودجهای که از سوی موزه ملی فرانسه اختصاص یافته بود شوش را مورد حفاری قرار داد. وی به همراه دو دستیار فرانسویاش کاوش خود را به طور رسمی در سال ۱۸۸۴ میلادی در تپه آپادانای شوش آغاز کرد و تالار بزرگ کاخ داریوش هخامنشی را از زیر خاک بیرون آورد.
آنگاه در پایان کار بدون در نظر گرفتن مفاد توافقنامه که نقل و انتقال اشیای غیرمنقول را ممنوع ساخته بود و با توسل بهروش های غیرقانونی اشیای ارزنده به دست آمده از کاوش و ستونهای کاخ آپادانای داریوش را به فرانسه برد. پس از کاوش دیولافوا در شوش، مقامات فرهنگی دولت فرانسه مخصوصاً مسئولین موزه لوور به اهمیت تپههای باستانی خوزستان پی بردند و درصدد برآمدند تا با کسب امتیاز ویژهای حفریات در این محل را ادامه دهند. سرانجام فرانسویان موفق شدند امتیاز انحصار کاوشهای باستانشناسی در تمامی خاک ایران را طی قراردادی که در هشت فصل تنظیم شده بود از ناصرالدین شاه دریافت کنند و با توجه به فصل هشتم قرارداد مذکور بهتر است گفته شود به بهای ده هزار تومان خریداری کنند. اما با ترور ناصرالدین شاه این قرارداد به مرحله اجرا درنیامد.
چندی بعد همراه با نخستین سفر مظفرالدین شاه به اروپا در سال ۱۸۹۷، مقامات فرانسوی موانع و مشکلات کاوشهای شوش را با او در میان گذاشتند. شاه ایران وعده مساعدت و همکاری داد و این موضوع به عقد قرارداد غیرمنصفانه سال ۱۹۰۰میلادی انجامید که به قرارداد دمورگان مشهور است. براساس این قرارداد، امتیاز انحصار کاوشهای باستانی در تمام ایران به مدت ۶۰ سال به دولت فرانسه واگذار شد.
دمورگان از سال ۱۸۹۷ تا ۱۹۱۱میلادی سرپرست هیأت باستانشناسی فرانسوی بویژه در شوش بود. وی در این سالها توانست مناطق تاریخی و باستانی بسیاری را شناسایی و بررسی کند. کاوشهای او در شوش، به کشف آثار ارزندهای ازدوره های عیلامی شوش انجامید و سند مهم حقوقی دنیای باستان یعنی استل حاوی قانوننامه «حمورابی» و استل فتحنامه «نرمسین» در این کاوشها به دست آمد و به فرانسه حمل گردید.
بیست و هفت سال بعد از امضاء این قرارداد، سرانجام در ۲۵ مهرماه ۱۳۰۶ خورشیدی (۱۹۲۷م) مجلس شورای ملی وقت آن قرارداد را به طور مشروط کأن لم یکن و مفاد آن را غیرقانونی تلقی کرد و موافقت شد که هیأت فرانسوی تنها در شوش به کاوش و بررسی بپردازد و دولت فرانسه پذیرفت که یک موزه و کتابخانه در تهران بنا کند و ریاست آن سه دوره متوالی یعنی جمعاً پانزده سال با یکی از اتباع کشور فرانسه باشد. به همین منظور دولت ایران در سال ۱۳۰۶ خورشیدی از آقای آندره گدار دعوت نمود که به ایران بیاید و آقای آندره گدار در سال ۱۳۰۸ رسماً در ایران شروع به کار کرد و تا سال ۱۳۳۲ هجری شمسی که از طرف دولت متبوع خود بازنشسته شد بر تشکیلات باستانشناسی و موزه ایران باستان ریاست داشت.
به این ترتیب دورانی که در آن به موجب قراردادهای یک طرفهای که هیچ حقی را برای کشور ایران قائل نبود آثار باستانی و تاریخی کشور به غارت برده میشد به پایان رسید. اما این آغازی برای عصر حفاریهای غیرمجاز بود که متأسفانه عاملان آن برخی از اتباع ناآگاه و سودجوی ایرانی بودند که به بهانه یافتن گنج تیشه به ریشه این تمدن کهن زدند و محوطه تاریخیای نیست که از اعمال غیرمجاز

مطلب مشابه :  مقاله رایگان درمورد استمتعتم

پاسخی بگذارید