منابع پایان نامه ارشد درمورد ارتباطات انسانی، ارتباط درون فردی، ارتباطات سازمانی

ارتباط ، یعنی منبع و مقصددر انتقال اطلاعات به یک اندازه است . بر همین اساس ، شرام ارتباط به عنوان فرایندی برای تسهیم و تبادل معنا تعریف می کند که در آن ، منبع و مقصد به طور همزمان پیامها را با یکدیگر مبادله می کنند . این مسئله حتی در زمانی که یکی از طرفین ارتباط در سکوت کامل و با دقت به سخنان دیگری گوش می دهند ، صادق است چرا که شنونده از همان زمان باارسال پیا مهای غیر کلامی ( تماس چشم ، حرکات بدن و علایم فرا زبانی ) در حفظ و تقویت ارتباط ، نقش خود را ایفا می کند . » ( همان،7،2001)
ارتباط به عنوان ابزاری برای تشکیل گروهها :
« تعدادی از محققان ارتباط ، آن را عامل به وجود آمدن زندگی اجتماعی می دانند . گروه ، متشکل ار تعدادی از افراد است که در یک فضای فیزیکی ، ذهنی و مجازی گردهم آمده اند تا برای رسیدن به هدفی مشترک ، باهم کنش متقابل داشته باشند . موسسات عمومی مثل مدرسه ، سازمانهایی مانند مایکروسافت و گروههایی نظیر خانواده ، تیم های ورزشی ، تحقیقاتی و غیره ، گروههای متعدد و متنوعی هستند که همگی در یک جامعه فعالیت دارند . »البته با توجه به وظیفه و عملکردی که هر گروه در جامعه ایفا می کند، نوع ارتباطی که در آن جریان می یابد، متفاوت است . از سوی دیگر ، ارتباط خود نیز از جمله عوامل است که باعث تمایز گروهها از یکدیگر می شود . به طور مثال : گروهی که اعضای آن نسبت به هم توجه وعلاقه داشته واز یکدیگر حمایت می کنند ، با گروه دیگری که اعضای آن نسبت به هم بی توجه اند و همدیگر را حمایت نمی کنند ، کاملاً متفاوت اند . (همان،10،2001) به طور کلی تشکیل گروههای مختلف در جامعه و حرکت آنها در مسیر هدفهای تعیین شده ، بدون ارتباط میسر نیست . به عبارت دیگر ارتباط باعث گرد آمدن افراد در یک گروه و اتخاذ رفتارهای جمعی در آنان می شود . ارتباطی که درگروههای مختلف و بین اعضای آن برقرار است. نه تنها در جهت تسهیم و مبادله معنا مورد استفاده قرار می گیرد ، بلکه بسیار فراتر از آن است؛ بطوریکه تسهیم و مبادله معنا تنها می تواند یکی از نتایج آن تلقی گردد.
انواع ارتباط:
برای تقسیم بندی ارتباط به انواع مختلف ، شاخص ها و معیارهای زیادی مورد نظراست. معیارهایی از قبیل استفاده یا عدم استفاده از وسیله ارتباطی (ارتباط مستقیم یا غیر مستقیم) ، تعداد افرادشرکت کننده در ارتباط (ارتباط درون فردی ، ارتباط میان فردی ، ارتباط در گروههای کوچک ، ارتباط عمومی ، ارتباط جمعی ) ، نوع پیامدهای مبادله شده (ارتباط کلامی و ارتباط غیر کلامی ) ، محتوا (ارتباطات فرهنگی ، ارتباطات بین الملل ، ارتباطات انسانی ، ارتباطات سازمانی ، ارتباطات سیاسی و …) وبسیاری معیارهای دیگر در تقسیم بندی انواع ارتباط مورد استفاده قرار گرفته اند . البته برای استفاده از این تقسیم بندی ها ، حوزه ای که مطالعه و یا پژوهش در آن واقع می شود ، باید مورد توجه قرار گیرد ، در غیر اینصورت هیچکدام از این تقسیم بندی ها نمی توانند به عنوان تقسیم بندی کامل وجامع مورد استفاده قرار گیرند . چراکه محدوده و مرز مشخصی برای هیچکدام از آنها نمی توان در نظر گرفت . به طور مثال : پیامهای کلامی وغیر کلامی ، درانواع دیگر ارتباط از قبیل ارتباط میان فردی ، گروهی ، جمعی مورد استفاده قرار می گیرد . از سویی در ارتباطات سازمانی ، انواع ارتباط میان فردی ، گروهی ، جمعی مورد استفاده قرار می گیرد . از سویی در ارتباطات سازمانی ، انواع ارتباط میان فردی ،گروهی و جمعی را می توان یافت و بالاخره اینکه در همه انواع یاد شده فوق ، ارتباط میان افراد هم با استفاده ازوسیله ارتباطی و هم بدون استفاده از آن امکانپذیر است . به هرحال همانگونه که اشاره شد ، تقسیم بندی ارتباط ارتباط در این پژوهش با توجه به موضوع و حوزه مطالعاتی مورد نظر انتخاب شده است .

ارتباط را از لحاظ محتوا و کارکرد می توان به دو گونه تقسیم کرد :
1- ارتباط فردی و بدون واسطه : ارتباطی است چهره به چهره که طی آن پیام مستقیما میان پیام دهنده و پیام گیرنده رد وبدل می شود، ویژگی های این نوع ارتباط عبارت اند از :
– دو سویه بودن ارتباط
– بازخورد سریع (هم به منظور تصحیح و تکمیل پیام . هم قابل رؤیت بودن اثر پیام)
– چهره به چهره و عمیق بودن ارتباط
2-ارتباط جمعی یا عمومی : نوعی ارتباط است که در آن اطلاعات با وسایلی نظیر روزنامه ، کتاب ، رادیوو تلویزیون ، گروه های زیادی از مردم با سرعتی زیاد انتقال می یابد .

ویژگی های این نوع ارتباط عبارتند از :
– مخاطبین ناآشنا و پراکنده
– سرعت عمل بالا
– بازخورد با تاخیر
– یکسویه بودن ارتباط
– سطحی و ناپایدار بودن ارتباط (دادگران ،1377 ،29-30)
هارولد لاسول دانشمند علوم سیاسی آمریکا در قرن بیستم ، مدل ارتباطی خود را در قالب این پنج پرسش اساسی شرح می دهد.
از چه کسی ؟ به چه کسی ؟ از مجرای ارتباطی ؟ چه پیامی ؟ با چه تاثیری ؟
حال می توان عناصر نشر ایده های جدید را طبق مدل لاسول تو صیف کرد:گیرنده ها ، اعضای نظام آموزشی هستند . مجاری ارتباطی ، وسایلی هستند که به وسیله آنها نوآوری انتشار می یابد . پیام ایده ای جدید است . منبع ، ابداع کننده ، دانشمند ، مامور تغییر و رهبر فکری و مانند آنهاست . اثرات نیز با توجه به نوآوری ، تغییراتی در دانش ،بینش و رفتار رد یا قبول نوآوری به شمار می آیند . (همان، 24و15)
جدول 2-1مقایسه مجاری ارتباط فردی وجمعی
مجاری جمعی
مجاری فردی
ویژگی ها
بیشتر یک سویه
بیشتر دو سویه
جهت پیام
باواسطه< br />بی واسطه
نحوه ارتباط
کم
زیاد
بازخورد
زیاد
کم
جمعیت تحت پوشش
زیاد
کم
سرعت نشر پیام
تغییر دانش
شکلگیری بینش یا تغییر آن
اثر ممکن

ارتباطات انسانی :
در طول تاریخ ، انسان همواره مجبور به بر قرار کردن ارتباط با دیگران بوده است . هرگاه دو انسان در جایی می زیسته اند ، بین آنان روابط انسانی نیز وجود داشته است . اجتماعات ، گروهها ، شهرها ، و فرهنگها ، آداب و رسوم ، جنگ ها و صدها موضوع دیگر در زندگی انسانها ، اشکال مختلف رفتار و روابط بین افراد است و دلیل بر اجتناب ناپذیر بودن ارتباطات بین آنهاست. این رفتار و روابط تنها به روابط مطلوب و مثبت مربوط نمی شود . بلکه روابط نامطلوب ،ناخواسته و منفی را نیزدر بر می گیرد .
در همه تعاریفی که تاکنون از ارتباط ارائه شده ، وجود عامل انسان (نه حیوان و نه ماشین) ، برای برقراری ارتباط به عنوان یک عنصر اساسی مسلم فرض شده است . به عبارت دیگر ، اغلب تعاریف ارتباط بر وجود چنین عنصری چه در نقش فرستنده و چه در نقش گیرنده ، استوار گشته اند . لذا اغلب برای ارائه تعریفی از ارتباطات انسانی ، از تعاریف متعدد و متنوع مربوط به ارتباط استفاده می گردد. حتی محققانی که در صدد ارائه تعریفی معین و متمایز برای ارتباطات انسانی برآمده اند ، در نهایت باز هم از همان تعاریف رایج ارتباط برای ارائه تعریف خود استفاده نموده اند . در اینجا به دو نمونه ازتعاریفی که مشخصاً در مورد ارتباطات انسانی ارائه شده است ، اشاره می شود :« فراگرد تولید میان دو نفر و بیشتر از آن ، ارتباطات انسانی نام دارد .» (تابز و ماس،8،2000) تابز و ماس معتقدند تعریف آنان از ارتباطات انسانی در حقیقت می تواند با توجه به ویژگی های دیگر ارتباطات انسانی کامل شود . همجنین در تعریف دیگری از ارتباطات انسانی آمده است : «ارتباطات انسانی فرایندی است که از طریق آن انسانها به طور جمعی به تولید واقعیت اجتماعی می پردازند . »
ارتباطات انسانی ، انواع مختلفی دارد که عبارتند از : ارتباطات میان فردی ، ارتباطات در گروههای کوچک ، ارتباطات سازمانی ، ارتباطات عمومی و ارتباطات جمعی کم و بیش این تقسیم بندی توسط اغلب محققان این حوزه مورد استفاده قرارگرفته است. در طبقه بندی های دیگر ، علاوه بر موارد فوق ، به ارتباطات درون فردی و ارتباطات میان فرهنگی نیز اشاره شده است اما به دلایل مختلف همه محققان در معرفی آنها به عنوان زیر مجموعه ارتباطات انسانی با یکدیگر هم عقیده نیستند .
به طور مثال تابز و ماس معتقدند از آنجا که کلیه محققان ارتباط بر تعاملی بودن فراگرد ارتباط تاکید دارند ، لذا در این فراگرد ، ویژگی تعاملی بودن ، مستلزم وجود حداقل دو نفر و یا بیشتر برای برقراری ارتباط است . بر همین اساس ، در طبقه بندی ارتباطات انسانی که توسط این دو محقق ارائه شده ، ارتباط درون فردی معرفی نشده است . آنچه که معیار طبقه بندی فوق ، به شمار می رود ، تعداد افراد شرکت کننده و همچنین موقعیتی است که در آن ارتباط واقع می شود . ترنهام و جنسن معتقدند : « هر چه از ارتباط میان فردی به سوی ارتباط جمعی حرکت کنیم ، تغییرات زیر حاصل می شود :
بر تعداد افراد شرکت کننده در ارتباط افزوده می شود
فاصله فیزیکی میان افراد شرکت کننده در ارتباطات بیشتر می شود
امکان دریافت و ارسال فوری باز خورد از سوی افراد شرکت کننده در ارتباط کمتر می شود
بر میزان رسمی بودن ارتباط افزوده می شود.
و بالاخره اینکه میزان برنامه ریزی برای رسیدن به اهداف ارتباط بیشتر و پیچیده تر می شود . (همان، 2000 ،25)
جدول 2-2سطوح وضعیتی انواع ارتباطات انسانی
زیاد
کم
تعداد افراد
دور
نزدیک
نزدیکی میان افراد
با تاخیر
بلا فاصله
ماهیت بازخورد
رسمی
غیر رسمی
نقش های ارتباطی
عمومی
معین
قابلیت تطبیق پیام
ساختار یافته
ساختار نیافته
اهداف
عمومی
توده
درون فردی گروه های کوچک میان فردی سازمانی
سطوح وضعیتی

در ادامه این بخش ، انواع مختلف ارتباطات انسانی ، با توجه به اهمیت و ارتباط هر کدام با موضوع مورد پژوهش ، به طور کامل ویا به طور اجمالی معرفی می گردد .
ارتباط با خود یا ارتباط درون فردی58:
براساس این ارتباط ، افراد همیشه و در هر کجا ، با باز خورد در ارتباط است ، خواه در جمع تعداد زیادی از افراد و خواه به تنهایی ودر انزوا به سر برد . دکتر فرهنگی در این رابطه می نویسد : « ارتباط با خود عبارت است از اینکه جریان تفهیم و تفاهم را در درون «خود» فرد انجام می گیرد که یک نوع ارتباط درونی است . ارتباط22 باخود در بر گیرنده مشکلات درونی ، یا حل تعارضات درونی فرد است . این ارتباط علاوه بر برنامه- ریزی برای آینده ، عملکرد های عاطفی و ارزیابی خود و دیگران را مورد توجه قرار می دهد ارتباط با خود همانطور که از نامش پیداست ، « خود» را مورد توجه و محور اصلی بحث و گفتگو قرار می دهد . » (محسنیان راد، 1378،12)
«ارتباط با خود در ذهن اتفاق می افتد ، وقتی که در حال خیال پردازی هستیم ، یا راجع به مسئله شخصی و یا به دنیای پیرامون خود فکر می کنیم ، در حقیقت ما در گیر ارتباط با خود هستیم . (ترنهلم جنسن،2000،24) لئونارد شدلتسک 59در کتاب «معنی و ذهن60 از آنچه در درون هر فرد در فرایند ارتباط درون فردی می گذرد ، فهرستی تهیه نموده است . به اعتقاد داو ارتباط درون فردی مواردزیر را در بر می گیرد : ادراکات ، خاطرات ، تجارب ، احساسات ، برداش
تها ، استنباط ها ، ارزیابی ها ، نگرش ها ، نظرات ، عقاید ، تدابیر ، تصورات ، حالات ذهن . ( مایرزو مایرز،29،1383) وسیما ، 1383 اما بخش عظیمی از آنچه که این محتوا را تشکیل می دهد ، حاصل ارتباطی است که با سایر افراد در سطوح مختلف میان فردی ، گروهی و محلی داریم . از طرفی نیز ارتباط با خود ، بر ارتباطمان با دیگران تاثیر می گذارد . به عبارتی دیگر ، ارتباط با خود ، هم مبنای بر ارتباطات بعدی و هم متاثر ار آنهاست . اما آنچه که باعث اهمیت ابن ارتباط گشته ، در حقیقت ، « خود» است که در همه انواع ارتباطات انسانی ، نقش اساسی ایفا می کند .
مفهوم از «خود» برای معرفی خود به دیگران از چه کلماتی استفاده می کنیم ؟ چه ویژگی ها و صفاتی را برای خود بر می شماریم ؟ چه نوع تصویری از خودتان ارائه می کنید ؟ چگونه و از چه زمان به چنین تصویری دست یافته اید ؟ آیا دیگران در شکل دادن به آن نقشی داشته اند ؟ پاسخ به سوالات فوق در حقیقت ، مفهومی است که هر کس از « خود» دارد . مفهوم از خود از کودکی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *