Site Loader

بیشتر آدما به امید پیدا کردن شغلی تازه یا یه فرصت کار و کاسبی ای به شبکه سازی می پردازن، اما به باور متخصصین، راه و روش اشتباهی در قبال این موضوع در پیش می گیرن.

هایدی پارسونت، مدیرعامل یه شرکت استخدام میگه تعداد کمی از افراد متوجه این موضوع می شن که شبکه سازی با مصاحبه شغلی فرق داره. اون ادامه میده که بیشتر مردم اهداف بلندپروازانه ای واسه شبکه سازی دارن و فراموش میکنن که ایجاد و تحکیم روابط، به زمان و صبر زیادی نیاز داره.

راشین کاربین، یکی از مؤسسین و مدیر ارشد بازاریابی یه سایت شغل یابی و نیرو یابی میگه: «شبکه سازی فعالیتیه که با اجازه طرف مقابل انجام میشه. قبل از طرح خواسته تون از طرف مقابل هرچه بیشتر اعتماد اونو جلب کنین، احتمال اینکه به خواسته شما جواب مثبت بده بیشتر میشه».

هفت مربی حرفه ای و متخصص جذب نیرو، ۸ اشتباه عادی و فاجعه بار در شبکه سازی و چگونگی دوری از این اشتباهات رو برشمرده ان که در ادامه اونا رو از نظر می گذرونین.

۱- تلاش واسه جمع آوری هر تعداد کارت ویزیت ممکن

کاربین میگه افراد بسیار زیادی فقطً با هدف جمع کردن کارت ویزیت به هر تعداد ممکن در رویدادای شبکه سازی شرکت می کنن، با هر کسی که می تونن وارد گفتگو می شن و تلاش می کنن همه رو با تواناییا و تجربیات خود تحت اثر بذارن. به گفته اون، بیشتر این کارا در واقعیت باعث پس زدن بقیه می شه و اشتیاق اونا واسه صحبت کردن با شما رو نابود می کنه.

آندریا راگامبی، مربی کار و کاسبی میگه به جای اینکه بدون این دست اون دست کردن پس از دست دادن تلاش کنین کارت ویزیت خود رو به طرف مقابل خود بدین، کمی وقت بذارین و از اونا بخواین درباره خودشون توضیح بدن تا زمینه مشترکی میان شما پیدا شه. در مورد چیزی غیر از کار صحبت کنین، مثلاً در مورد اتفاقات اون روز از ایشون سؤال کنین یا سوال کنین قبلاً به اونجا اومده بوده یا نه.

ماری اولسون میگه تو یه اتفاق شبکه سازی، بهتره به جای جمع کردن ۳۰ کارت ویزیت از کسائی که وقتی واسه شناختنشان نگذاشته اید، سه صحبت با کیفیت با سه نفر داشته باشین که آشنایی بیشتری با اونا پیدا کردین و زمینه مشترکی میانتون وجود داشته.

۲- رفتار زیادتر از اندازه غیر رسمی

چه تو یه اتفاق شبکه سازی باشین و چه ملاقاتی به صرف چای یا قهوه، روبرو شدن خود با طرف مقابل رو حرفه ای نگاه دارین. اولسون میگه «بسیار پیش میاد که فرد مقابلم تو یه اتفاق شبکه سازی با رفتار زیادتر از اندازه غیر رسمی خود تموم اعتبارش رو پیش من از دست بده».

صحبت تون رو هم حرفه ای نگه دارین. اولسون فردی رو به یاد می آورد که به واسطه یکی از دوستان مورد اعتمادش به اون معرفی شده بود. اون میگه وقتی واسه اولین بار پشت تلفن با فرد مورد نظر صحبت کرده لحن اون به نظرش بیشتر از اندازه علاقه مند به نظر می رسیده، اما از اونجایی که موقعیت شغلی مناسبی براش داشته با یه قرار ملاقات حضوری موافقت می کنه. اما وقتی زمان ملاقات فرا می رسه فرد مورد توجه به اولسون پیشنهاد میده اگه شغل مورد نظر رو به دست نیاورد، خارج از فضای کاری همدیگه رو ملاقات کنن. نیاز به توضیح نیس که اون فرد نه شغل رو به دست آورده و نه با اولسون ملاقات دیگری داشته.

۳- رزومه فرستادن بدون اینکه کسی از شما رزومه خواسته باشه

ضمیمه کردن رزومه به ایمیلی که واسه آشنایی می فرستید ممکنه به نظر شما کار بدی نیاد، اما دانیل بوپارلانت موزر، مدیر و نویسنده، پیشنهاد می کنه تا وقتی کسی از شما رزومه نخواسته اونو واسه کسی نفرستید.

یکی از مشتریان موزر، ماه ها وقت خود رو صرف تلاش واسه به دست آوردن فرصت ملاقات با معاون رئیس شرکتی کرده که دوست داشته به استخدامش در بیاد. اون در آخر از راه یه دوست موفق می شه با مدیر عملیات اون شرکت رابطه بگیره و یه ایمیل معرفی به مدیر مورد نظر می فرستد. اون در ایمیل خود سؤالاتی می پرسد که می دونه فقط معاون رئیس شرکت قادر به پاسخگویی به اوناس، به این امید که مدیر عملیات ایمیل اونو واسه معاون رئیس فوروارد کنه. اما در این کار مرتکب یه اشتباه خطرناک می شه؛ اون رزومه خود رو هم به همراه ایمیل می فرستد.

مدیر عملیات شرکت مورد توجه به جای اینکه ایمیل اونو واسه معاون رئیس شرکت فوروارد کنه اونو واسه بخش منابع انسانی می فرستد و موزر هم هیچ وقت درخواستی از طرف اون شرکت دریافت نمی کنه. به باور موزر «رزومه فرستادن، صحبت ای که تلاش در برقرار کردن اون دارین رو از راه خود منحرف و اونو واسه همیشه بسته می کنه؛ مخصوصا اگه شرکت مورد نظر واسه کسی در سطح شما فراخوان استخدام نداشته باشه».

کاربین هم با این موضوع توافق نظر داره که ضمیمه کردن رزومه به ایمیل آشنایی راه خوبی واسه درخواست شغل یا کمک نیس. اون میگه «اگه کسی بخواد به شما کمک کنه، خودش از شما می خواد رزومه تون رو براش بفرستید. اما اگه بدون اینکه از شما رزومه خواسته باشن اونو واسه کسی بفرستید، طرف مقابل حس می کنه می خواید این موضوع رو به اون تحمیل کنین».

۴- به زحمت انداختن طرف مقابل واسه ملاقات

تلاش کنین قرارهای ملاقات خود رو با افراد در زمانایی مقرر کنین که واسه اونا راحت تره. این رو در نظر بگیرین که فرصت مناسب ممکنه حتی تا ۲ ماه دیگه هم پیش نیاد. مارسیا بالینگر پیشنهاد می کنه «جواب مثبت دادن به درخواست ملاقات رو واسه طرف مقابل خود تا جایی که می شه آسون کنین».

لورنا هاگن، معاون رئیس بخش عملیاتای انسانی یه شرکت بزرگ هم میگه انتظار نداشته باشین کسی که می خواین با اون ملاقات کنین پیگیر این ملاقات شه. اون میگه «یکی از فارغ التحصیلان جویای کار از راه یه دوست موفق شده بود با من قرار ملاقات داشته باشه. اما وقتی قرار اول به تعویق افتاد، دیگه خبری از اون نشد و در نتیجه پل ارتباطی اش با هاگن و آشنایی که در مرحله اول این رابطه رو ممکن کرده بود رو از دست داد».

۵- آمادگی نداشتن واسه اولین روبرو شدن

بالینگر میگه خیلی از افراد نمی تونن حرفای خود رو کوتاه و به درد بخور بزنن و یا از بیان هدف اصلی ملاقات خود با بقیه عاجزند. واسه شرکت در رویدادای شبکه سازی گفته های خود رو از پیش به صورت کوتاه و به درد بخور آماده کنین؛ طوریکه تجربیات یا اهداف آینده شما در اون برجسته شده باشن. بالینگر میگه با آمادگی کامل با بقیه روبرو شید و هیچ وقت سؤالی نپرسید که خیلی راحت میشه جواب اونو روی اینترنت یافت.

پارسونت میگه علاوه بر یه نسخه از رزومه خود، بد نیس خلاصه ای از تجربیات و فرصتایی که به دنبالشون هستین رو تو یه صفحه جمع آوری کنین و همراه داشته باشین. نام، اطلاعات تماس، تواناییای اصلی، گذشته ای فشرده از سوابق کاری، عناوین و تاریخا، و فهرستی از شرکتای هدفی که به کار کردن در اونا علاقه مندید رو در اون بذارین.

۶- استفاده نادرست از لینکدین

لینکدین ایجاد رابطه حرفه ای رو تقریباً با هر کسی ممکن کرده، اما خیلی از افراد استفاده نادرستی از اون می کنن. به نظر اون بزرگ ترین اشتباهی که روی لینکدین اتفاق می افته، نبود توانایی در جفت و جور کردن بستر مناسب واسه رابطه گرفتن با دیگرونه. اون میگه درخواست هیچ کدوم از کسائی که واسه وصل شدن به اون از پیام پیش فرض لینکدین استفاده می کنن رو قبول نمی کنه، چون می خواد بدونه کسی که براش درخواست می فرستد کیست، از کجا اونو می شناسه و به چه دلیل باید با اون در رابطه باشه».

۷- پیگیر نشدن بعد از ملاقات و آشنایی

اولسون میگه بعد از اینکه با کسی آشنا شدید بهترین کار اینه که ظرف ۲۴ ساعت، و نه فقط از راه لینکدین، با اون رابطه بگیرین. ایمیلی به اونا بفرستید و در اون ذکر کنین از ملاقات و صحبت کردن با ایشون لذت بردین و امیدوارید تا همین چند وقت دیگه که خیلی هم دور نیس دوباره اونا رو ببینین. بعد یه هفته بعد، دوباره این موضوع رو با اون در میان بذارین و به اون خاطرنشان کنین که علاقه مندید در آینده باز اونو ببینین.

راگامبی پیشنهاد می کنه واسه اینکه به فرد مقابل خود کمک کنین راحت تر شما رو به خاطر بیاره، نکته جالبی از صحبت ای که داشتین رو هم ذکر کنین. اون اضافه می کنه نوشتن یه یادداشت کوتاه در مورد فرد، پشت کارت ویزیت اون بدون این دست اون دست کردن بعد از ملاقات می تونه به شما کمک کنه اونو بهتر یادتون باشه.

۸- پیشنهاد کمک ندادن

یکی از مهم ترین کارایی که هنگام شبکه سازی می تونین انجام بدین اینه که به جای کمک خواستن از بقیه، به اونا پیشنهاد کمک بدین. موزر پیشنهاد می کنه در آخر صحبت سوال کنین «چه کمکی از دست من بر میاد؟». این سؤال ساده به گفته اون رابطه بین شما رو از این رو به اون رو می کنه.

راگامبی میگه: «تا بی ریا نباشین و اشتیاق خود واسه کمک به هم قطاران و همکاران خود رو به اونا نشون ندین نمی تونین اعتماد اونا رو جلب یا اونا رو به همراهی با خواسته هاتون راضی کنین. رزومه شمام کار چندانی از پیش نخواد برد».

edame