آموزشی

محفظۀ خلاء ادراک: آیا داخل یکی از آنها خواهید رفت؟

ensoryDeprivation

این محفظه اولین بار از راه سی. لیلی، یه روان شناس اعصاب، در سال ۱۹۵۴ به دنیا معرفی شد. یه محیط بسته که هیچ نور یا صدایی به اون راه پیدا نمی کنه، با آب نمک پر شده و دمای اون با دمای بدن آدم برابره. فرد در داخل این محفظه در حالت بی وزنی بروی آب شناور می شه و تموم حواس پنج گانۀ خود رو از دست میده (نام این محفظه از اینجا میاد). اون نمی تونه هیچ چیزی ببینه یا بشنوه. قوۀ لامسه اونم هیچ چیزی رو احساس نمیکنه که دلیل اون برابر بودن دمای آب با دمای بدن اونه.

کسائی که داخل این محفظه شده ‏ان در مورد اون اینطور گفته ‏ان که “همه چیز محو می شه” و تنها چیزی که واسه شما باقی می مونه ذهنتونه. در این محفظۀ به طور کامل تاریک، در حالیکه بروی آب شناور هستین، کم کم قوۀ بینایی، شنوایی و در آخر لامسۀ خود از کفتون میره و در نتیجه با فکرهای خود تنها میشین. این تجربه ‏ایه که به فرد احساس فضای خالی و بی وزنی میده.

اولین استفادۀ این محفظه در فیزیولوژی اعصاب بوده تا جواب این سوال مشخص شه که چه چیز باعث می شه که ذهن به کار خود ادامه بده و منبع انرژی اون از کجاس. یه نظریه این بود که منابع  انرژی در واقع زیستی و داخلی هستن و به محیط بیرون بستگی ندارن. پس سوال اتفاق که اگه تموم محرکهای خارجی ذهن رو قطع کنیم ذهن به خواب فرو میره؟ سی. لیلی عزمشو جزم کرد که این نظریه رو آزمایش کنه و در نتیجه محیطی رو ساخت که فرد رو از هر محرکۀ خارجی به طور کامل منزوی می کنه. به کمک این دستگاه، اون به بررسی منشاء آگاهی آدم و رابطه اون با ذهن اون پرداخت.

از اون زمان تا حالا، این محفظه در موارد مختلفی از جمله درمان استرس، مدیتیشن و هم اینکه به عنوان طب جانشین مورد استفاده قرار گرفته. تحقیقاتی در دانشگاه کارلستاد نشون داده که گذروندن جلساتی در داخل این محفظه می تونه واسه افراد پر استرس آرامش به همراه آورد. این تحقیقات بروی ۱۴۰ نفر انجام شد که به مشکلات دراز مدتِ روحی مثل استرس، اضطراب و افسردگی دچار بودن. طبق یافته های این تحقیق بیشتر از سه چهارم این افراد بهبودهایی رو در زمینۀ مریضی خود تجربه کردن.

اختصاصی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *