در سال ۲۰۰۴ میلادی عکسی از یه سرباز آمریکایی در عراق منتشر گردید که دو «عنکبوت شتری» رو در دست گرفته بود و یکی از اونا دیگری رو در دهن داشت.

اون عنکبوتا بسیار بزرگ بودن و شاید از ترس همین موجودات بود که سربازان آمریکایی فرار رو بر قرار ترجیح دادن و خاک عراق رو ترک کردن! اما این موجودات زیاد هم بزرگ نیستن و با به کار گیری ترفندهای عکاسی با اون اندازه به نظر می اومدن (در واقع بیشتر از اندازه به دوربین نزدیک بودن).

عنکبوتای شتری پس از رشد طولی برابر با ۱۵٫۲۴ سانتی متر پیدا می کنن که شاید زیاد هم بزرگ به نظر نیاد اما بازم به مراتب بالاتر از اندازه موجودات هم رده شونه.

در ادامه این مطلب با سایت ما همراه باشین.

عنکبوتای شتری مثل شکلای جور واجور عادی شون به گروه تنندگان تعلق دارن اما در رسته ای به طور کامل متفاوت جای گرفتن. (دلیل نام گذاری اونا هم اینه که یه جور کوهان یا برآمدگی در قسمت پشت خود دارن و طبق بعضی باورهای غلط از شکم شتر تغذیه می کنن و به همین خاطره که اکثرا اونا رو عنکبوتای شتری می خونن).

این تننده هم اینکه به خاطر سرعت بالای حرکتش عقرب بادی هم میگن و آروارهای اون در حدود یه سوم طول بدنشه و بخاطر این می تونه مثل جوندگان طعمه ها رو تیکه و پار کنه.

اما افسانه ها و روایات بومی زیادی در مورد این موجودات هست. علاوه بر اینکه بعضی می گن این عنکبوتا از شکم شتر تغذیه می کنن، براساس افسانه های دیگه عنکبوتای شتری در وقتی که با سرعت بیابانای داغ رو طی می کنن جیغای مهیبی رو سر میدن و می تونن جهشایی بسیار بلند داشته باشن.

بعضی از بومیان عراق هم می گن که این عنکبوتا حتی به آدم هم حمله می کنن و یه جور زهر خواب آور رو به اونا تزریق می کنن و بعد در وقتی که قربونی در خوابی عمیق هست از بدن اونا تعذیه می کنن.

اما هیچکدام از این موارد مثل فیلم ترسناک عنکبوتای شتری که در سال ۲۰۱۱ میلادی اکران  شد، ترس رو بر اندامتون نمیندازه.

بهتره به سراغ واقعیت بریم. علم تا حالا یافته های کمی در مورد این موجود داشته؛ واسه نمونه مشخص گردیده که بیشتر از ۱۰۰۰ گونه جور واجور از این جونور در کل هستی وجود دارن که بسیار نادرند و هیچکدامشان هم مورد مطالعه قرار نگرفتن.

لورن اسپوزیتو از آکادمی علوم کالیفرنیا در این رابطه میگه: من به مدت بیشتر از ۱۰ الی ۱۵ ساله که تحقیقاتی رو در منطقه کارائیب انجام میدم و شاید ۴ سال از این مدت رو صرف تحقیق در مورد عنکبوتای شتری کردم و در این مدت فقط دو عدد از اونا رو پیدا کردم.

اما به چه دلیل عنکبوتای شتری تا این اندازه نادر هستن. اسپوزیتو در این رابطه جوابی نداره. شاید دلیل این باشه که جمعیت شون بیشتر از اندازه کمه (این جانوران بیشتر در منطقه خاور میانه یافت می شن تا کارائیب).

این موجودات هم اینکه عادت دارن که به صورت شبونه حرکت کنن و به خاطر همین یافتنشان واسه محققان کار دشوارتری میشه و حتی سوزوندن لاستیک هم کمکی به جلب توجه اونا و پیدا کردنشون در دل تاریکی نمی کنه.

اسپوزیتو میگه، اگه در زیر روشنایی بشینین در خیلی از مواقع عنکبوتای شتری به پروانه ها و حشراتی که در دور و بر روشنایی حرکت می کنن علاقمند می شن، از پناهگاه خود بیرون اومده، شکار مختصری انجام میدن و دوباره در دل شب مخفی می شن و با سرعتی باور نکردنی از محل فرار می کنن.

اگه جانوری اندازه ای مناسب در قیاس با عنکبوت شتری داشته باشه شاید موفق می شه که از آروارهای بزرگ این تننده جون سالم به در ببره. گونه های بزرگ تر این عنکبوت بیشتر به دنبال موشا و مارمولکا هستن اما جالبه بدونین که طبق گفته اسپوزیتو، این موجود بر خلاف سرعت بالای خود قدرت بینایی بسیار ضعیفی داره که این ضعف هم با در نظر گرفتن چشمای کوچیک اون قابل درکه و باید بگیم که جونور بیشتر از راه لرزش موهای ریزی، محیط دور و بر خود رو حس می کنه که سرتاسر بدنش رو پوشونده.

در مورد دهن این موجود هم باید بگیم که درست مانند تنندگان هم رده اش اینجور دهانی باعث می شه جانوران نیشایی دردناک و خیلی سخت مثل رتیل داشته باشه.

البته دهن و آروارهای عنکبوتای شتری به مراتب بزرگ تر و خطرناک تر از چیزی  است که در رتیلا پیدا میکنین. عنکبوتای شتری مثل رتیل دارای یه جفت فک هستن که هرکدوم از اونا شکلی مثل قیچی با دو تیغه دندانه دار دارن و ماهیچه هایی قوی انرژی لازم واسه حرکتشان رو تامین می کنن.

اما آروارهای این عنکبوت خیلی هم قوی نیستن و عوضش مانورپذیری خوبی دارن. اسپوزیتو میگه: اونا می تونن آروارهای خود رو باز کرده و در هر جهتی که میخوان حرکتشان بدن.

همونطور که میدونید عنکبوتا و عقربا واسه کشتن قربانیانشان از یه جور ماده سمی یا همون نیش استفاده می کنن با این همه، عنکبوت شتری زحمت این کار رو به خود نمی ده. اونا حتی یه قطره سم هم در بدنشون ندارن (در اصل این زهر به مراتب کمتر از میزانیه که بتونه قربونی رو از پای در بیاره و در مقابل میشه گفت که نیش یا همون گاز این جانوران دردناکه).

این موجود هم اینکه واسه به دست آوردن غذایش هم ماده ابریشمی سفید رنگ عنکبوتای دیگه رو تولید نمی کنه. عنکبوت شتری در اصل یه شکارچی ساده س! و هیچ مشخصه هیجان انگیزی نداره و اسلحه اون تنها سرعت و دندون هایشه.

تننده یاد شده هم اینکه در بیشتر اکوسیستمای دنیا زندگی می کنه اما نوع خاصی از اون که در بیابانای بزرگ یافت شده موهایی مثل شونِه روی پاهای خود داره که شاید از اونا واسه حفاری در شنا استفاده می کنه. این جور هم اینکه واسه اینکه در زمان دویدن روی شنا به داخل اونا فرو نره پاهایی کشیده تر نسبت به شکلای جور واجور دیگش داره.

Categories:فناوری
Published on :Posted on

Post your comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *